ब्लग २ विषय १ अध्याय २ अन्तिम केस

 ब्लग २ विषय १ 

अध्याय २ 

अन्तिम केस

 मेरो नाम हेनरी मार्क हो, र म एक उद्यमीको रूपमा चिनाउँछु। यद्यपि, त्यो पेशाबाट मैले कमाएको आम्दानी मेरो परिवारलाई पाल्न पर्याप्त छैन। फलस्वरूप, मैले विगत १५ वर्षदेखि डकैती र ठगी जस्ता गतिविधिहरूमा आफूलाई संलग्न पाएको छु। यस अवधिभरि, म पक्राउबाट बच्न सफल भएको छु, र कसैले पनि मेरो अनुहार देखेको छैन वा मेरो वास्तविक पहिचान थाहा पाएको छैन। बरु, म GT नामबाट जान्छु, जसको अर्थ "द ग्रेट थिफ" हो। हो, म बुझ्छु कि यो कसैलाई रमाइलो लाग्न सक्छ, तर यो वास्तवमा मेरो जीवनको कठोर वास्तविकता हो। डकैतीको मेरो १५ वर्षको व्यापक करियरमा, सधैं मेरो दिमागमा एक व्यक्ति उभिएको छ - स्टीफन क्याभिल। उहाँ आफ्नो भेटघाटका लागि कुख्यात हुनुहुन्छ, आफ्नो करियरभरि लगभग ३२ वटा डकैती सफलतापूर्वक कार्यान्वयन गर्नुभएको छ। धेरै समयदेखि, उहाँ मलाई खोज्दै हुनुहुन्छ, एउटै कुरामा केन्द्रित: मेरो आफ्नै भेटघाट। मलाई महसुस हुन्थ्यो कि हाम्रो बाटोहरू अनिवार्य रूपमा पार हुने निश्चित थियो, र सेप्टेम्बर २५ को भाग्यशाली मितिमा, हामी दुवै अन्ततः भेट्नेछौं। त्यस विशेष दिन, म मेरा दुई छोरा र मेरी श्रीमतीलाई भेट्न घर फर्किएँ। घर भित्र पस्ने बित्तिकै, मैले उनीहरूलाई एउटा सानो मुस्कान दिएँ, आँधीबेहरीको बीचमा न्यानोपनको क्षणिक क्षण। मेरी श्रीमतीलाई मेरो अल्टर इगो, जीटीको बारेमा थाहा छ, र चोरको रूपमा मेरो जीवनको बारेमा सत्य थाहा छ। हामी टेरेसमा गयौं, जहाँ परिस्थितिको बोझ भित्र पस्न थाल्यो। मैले उनीसँग सबै कुरा साझा गरें, र मेरो आसन्न टकरावको गम्भीरता हामीमाथि पर्दै जाँदा, उनको आँखाबाट आँसु बग्न थाल्यो। हामी दुवैले बुझ्यौं कि सेप्टेम्बर २६ मा म घर नफर्कने सम्भावना धेरै थियो। सेप्टेम्बर २५ को रात पर्दै जाँदा, चन्द्रमा आफ्नो सबैभन्दा उज्यालोमा चम्कियो, चाँदीको चमक देखायो जसले अगाडिको बाटोलाई उज्यालो बनायो। बादलहरू विरलै थिए, जसले वरपरको स्पष्ट दृश्य सिर्जना गर्थ्यो, र हावा चिसो भए पनि, मेरो भित्र एउटा तीव्र आगो बलिरहेको थियो - स्टीफन क्याभिलको सामना गर्ने र अन्ततः मेरो जीवनलाई यति लामो समयदेखि परिभाषित गर्ने आपराधिक गतिविधिको चक्रलाई अन्त्य गर्ने तीव्र इच्छा। सत्यको क्षण नजिकिँदै थियो, र मैले अगाडि के हुने हो भनेर तयारी गर्दा मेरा नसाहरूमा डर र उत्साहको मिश्रण बगिरहेको महसुस गरें। म डकयार्डको ढोका नजिकै उभिरहेको थिएँ, नुनिलो हावाले मेरो लुगामा बिस्तारै तानिरहेको थियो, र टाढाबाट स्टीफनलाई हेरिरहेको थिएँ, मेरो मुटु चिन्ताले दौडिरहेको थियो। दूरी बाधा जस्तै महसुस भयो, तैपनि मेरो छायाँले मेरो वास्तविक पहिचान देखाउँदै थियो, उज्यालो डकयार्ड बत्तीहरू विरुद्ध अँध्यारो सिल्हूट। चाँडै, स्टीफनले मलाई देख्न सफल भए, उनको आँखा पहिचानमा फराकिलो हुँदै गयो, र उनले चिच्याए, मलाई रोक्न आदेश दिए। तर आज्ञा पालन गर्नुको सट्टा, म भागे, भाग्ने आदिम प्रवृत्तिले प्रेरित भएर। उसले मलाई पछ्याउन थाल्यो, उसको भारी पाइलाहरू मेरो पछाडि प्रतिध्वनित हुँदै थिए, तर गहिरो तल, मलाई थाहा थियो कि यदि उसले समात्यो भने उसले मलाई मार्नेछ। म दौडिरहेँ, एड्रेनालाईनले मेरो नसाहरूमा पम्प गर्दै थियो, किनकि उसले मलाई रोक्न भनिरह्यो, तर मैले उसको कुरा सुनिन। म दौडिरहेँ र दौडिरहेँ जबसम्म म अन्ततः रोकिएँ, जोडले हांफिरहेको थिएँ, मेरो दिमागले विचारहरूसँग दौडिरहेको थियो। मैले मेरो छोराको बारेमा सोचें, त्यो निर्दोष बच्चा जसलाई म बिना संसारको सामना गर्न छोडिनेछ। यदि म आज भागेँ भने, स्टीफनले मलाई जे भए पनि भेट्टाउनेछन्। त्यो क्षणमा, मैले उसले मलाई मेरो छोराबाट टाढा लैजाँदै गरेको कल्पना गरें, र मेरो बच्चाले मेरो अपमान देखेको देखेको हृदयविदारकता मेरो हृदयमा भारी थियो। उसले मलाई चोर, अपराधीको रूपमा देख्नेछ, र मेरो कार्यहरूको कारणले गर्दा उसलाई स्कूलमा धम्की दिइने सोच असहनीय थियो। सबैले मेरो परिवारलाई गलत तरिकाले हेर्नेछन्, सत्य नजानी हामीलाई न्याय गर्नेछन्। म त्यो हुन दिन सक्दिनथें; म मेरो परिवारलाई बचाउन जे पनि गर्नेछु, तर मेरा गल्तीहरूले उनीहरूलाई यातना दिने विचार सहन सक्दिनथें। निराशाको क्षणमा, मैले मेरो झोला छोडें र समुन्द्रतिर दौडन थालें, किनारमा ठोक्किएका छालहरूले मलाई भाग्ने वाचा गरे जस्तै बोलाइरहेको थियो। ठीक त्यही बेला, मैले बन्दुक पड्किएको आवाज सुनेँ, त्यो आवाज तिखो र डरलाग्दो थियो, तर मलाई खुशी पार्ने एउटै कुरा भनेको उसले मेरो अनुहार देख्न सकेन। उसले वास्तविक हीराहरू भेट्टाउने थिएन; मैले चोरेको नाटक गरेका हीराहरू नक्कली थिए, केवल नक्कली थिए। वास्तविकहरू मेरो... 

 जारी राख्नु पर्ने………….